Falkland

Woa, beastmen
En noggal veel!

Onze avonturiers gingen de volgende dag al gauw de wildernis in, opzoek naar meer hoofden voor hun collectie. Helaas valt Larandar van de trap, gaat door zijn voet en moet die dag binnen zitten. In het bos vinden onze avonturiers wel wat beastman, maar niets bijonders. Tot ze op een gegeven moment per ongeluk op een hele beastman horde stuiten. Gelukkig weten ze onopgemerkt te blijven – of dat dachten ze. Ze werden verast door een groep beastmen, met een shamaan aan het hoofd. Na een episch gevecht dat bijna het leven van één van de avonturiers kostte overwonnen zij de shamaan. Ze reisde zo snel mogelijk terug naar de stad, om daar het leger te waarschuwen voor deze horde, die op weg was naar de stad. Het leger had net tegen een beastmen legertje gevochten, maar dit was waarschijnlijk een soort afleidingsmanouvre geweest. Na een moeilijke procedure van wachters, wachten, en een kazerne kwam hun verhaal eindelijk door naar de generaal, die zijn verkenners er op uit stuurde. Hij kwam er achter dat het verhaal van onze avonturiers klopte en bedankte de avonturiers. Ze meosten zelfs op audientie komen bij de koning, die hen rijkelijk beloonde. Maar wie was toch die man in dat donkere gewaad dat ook in de grote zaal van het palijs was?

View
Hangende Zwijnenkop
Waar avonturiers elkaar ontmoeten!

Door vreemd toeval en een hele volle taverne kwamen vier figuren bij elkaar aan een tafel in De Hangende Zwijnenkop, de beroemdste taverne van Marenkrot. Marenkrot is de buitenstad van Marenhof, de hoofdstad van Falkland. Het was een vreemd gezicht, twee elven, een dwerg en een halfling aan dezelfde tafel. Na wat praten onder het genot van een biertje bleek dat ze alle vier dezelfde dromen hadden: het pad van de avonturier volgen. Zo gebeurde het dat ze de volgende ochtend met zijn vieren op gingen om is te kijken of er iets te avonturieren was! Ze hadden geluk, de jaarlijkse drie daagse wedstrijd van Marenhof was net van start gegaan. Wie dood de meeste beastmen? Ze trokken er op uit, om toch eens goed buiten de stad te kijken. Als voorproefje van hun jacht vonden ze drie beastmen in het bos en na een kort gevecht hadden ze hun eerste drie hoofden al binnen.

View
En zo begon het... (2)
De andere twee avonturiers!

Ergens ten oosten van The Empire, in de dwergen stad Zhufbar, rende een dwerg. Deze dwerg heette Jorunn. Hij was Runebearer van beroep, een soort loopjongen om berichten rond te brengen. Hij werd alleen zijn werk zat en besloot avonturier te worden. Hij trok, opzoek naar goud en faam, naar het zuiden. Zo kwam hij op zijn reis door The Moot, of Mootland, thuis van de Halflings. Hier ontmoette hij een jonge kokkin en goudsmid, genaamd Heidi. Deze had altijd al dromen van reizen en besloot met Jorunn mee te gaan. Zo vervolgden zij hun reis naar het zuiden, naar verre landen en grootse dromen.

View
En zo begon het...
De eerste avonturiers!

En zo gebeurde het, Angran Fanriel, de magiërsleerling, kreeg eindelijk toestemming naar The Old World te vertrekken. Na afscheid te hebben genomen van zijn grote broer nam hij de eerste boot richting The Empire met kennis in zijn hoofd en goud op zak. De reis was lang maar verliep goed en in die tijd leerde hij Larandar Davandrel kennen, een lid van de bemanning van de “Gelukszoeker”. De lange gesprekken die zij hielden over de wereld haalde Larandar over om met Angran mee te gaan, de wijde wereld in.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.